Tłumaczenie hasła "krzyżowo-biodrowy" na angielski. sacroiliac jest tłumaczeniem "krzyżowo-biodrowy" na angielski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Nie, jestem obok stawu krzyżowo-biodrowego i kręgu S1. ↔ No, I'm past the S.I. joint and the S1 body. krzyżowo-biodrowy. Poza tym ból stawów krzyżowo-biodrowych może powodować napierające na miednicę dziecko, przyrost masy ciała, zmiana środka ciężkości oraz hiperlordoza. Dolegliwości nierzadko pojawiają się również po porodzie, ale mogą też być uwarunkowane typem budowy miednicy i zaburzeniami wrodzonymi bądź rozwojowymi stawu. Naukowcy szacują 15 do 30 proc ze wszystkich doświadczenia związane z bólem dolnej części pleców są spowodowane dysfunkcja stawu krzyżowo-biodrowego.Jest tak prawdopodobnie dlatego, że staw krzyżowo-biodrowy jest odpowiedzialny za pomoc w zginaniu, a także wytrzymuje nacisk, przenosząc siłę i nacisk z dolnej części pleców na nogi. cash. Choroba zwyrodnieniowa stawu krzyżowo-biodrowego wiąże się zazwyczaj z silnymi dolegliwościami bólowymi oraz znacznym ograniczeniem ruchomości bioder i dolnego odcinka kręgosłupa. Istotne są zatem nie tylko wzmocnienie okolicznych mięśni, ale także ćwiczenia rozluźniające i rozciągające stawu krzyżowo-biodrowy znajduje się po obu stronach miednicy, łącząc kość krzyżową z kością biodrową. Odgrywa bardzo istotną rolę przy niemalże wszystkich ruchach miednicy. Przejmuje wszystkie siły powstałe podczas ruchu i amortyzuje je. Choroba zwyrodnieniowa stawu krzyżowo-biodrowego powstaje zazwyczaj na skutek nieprawidłowego obciążenia, np. noszenia ciężkich przedmiotów. Również znaczna nadwaga czy zaistniałe w przeszłości urazy obręczy miednicznej mogą być jej przyczyną. Choroba zwyrodnieniowa stawów może spowodować deformację przyległych do nich kości. A to może prowadzić do nieprawidłowej pozycji miednicy. Dolegliwości, które powinny zwrócić Twoją uwagę: Ostry ból w dolnej części kręgosłupa, początkowo jedynie przy obciążeniu, później również w spoczynku Ból promieniujący w bok miednicy i w okolicę pachwiny Silne chroniczne dolegliwości bólowe, pogarszające się po obciążeniu Nieprawidłowa pozycja i skrzywienie miednicy poprzez przyjmowanie pozycji, w której możliwe jest uniknięcie bólu Skrzywienie kręgosłupa Częściowe ograniczenie ruchomości Możliwe zaburzenia czucia skóry Choroba zwyrodnieniowa stawów może rozwinąć się zarówno w jednym, jak i w obu stawach krzyżowo-biodrowych. Jednostronnie występuje zazwyczaj wówczas, gdy pozycja kręgosłupa lub bioder jest nieprawidłowa. Taka nieprawidłowa pozycja prowadzi do nadmiernego obciążenia stawów z jednej strony ciała. W ten sposób dochodzi do większego zużycia chrząstki stawowej z jednej strony miednicy. Rzadziej obserwuje się obustronną chorobę zwyrodnieniową stawów krzyżowo-biodrowych. Przyczyną są wrodzone skrzywienia i deformacje obręczy miednicznej. Oczywiście obustronna artroza skutkuje jeszcze znaczniejszymi ograniczeniami ruchowymi niż artroza jednostronna. Znacznie trudniejsze jest też odciążenie obu tych stawów. Ciepło, masaż i gimnastyka uśmierzają ból Możliwości leczenia w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu krzyżowo-biodrowego są bardzo ograniczone. Skupiamy się najczęściej na łagodzeniu dolegliwości, przede wszystkim bólu. Doskonałą pomocą są ciepłe okłady. Połóż na dolny odcinek kręgosłupa ciepłą poduszkę z pestek wiśni lub butelkę z ciepłą wodą. Uwaga: ciepło stosujemy jedynie wówczas, gdy w stawie nie rozwija się stan zapalny. Jeżeli taka sytuacja miałaby miejsce, należy zastosować zimny okład, np. zakupiony w pobliskiej aptece. Ulgę przyniosą także masaże. Rozluźniają napięcie otaczającej tkanki i mięśni. Fizjoterapia, czyli gimnastyka lecznicza poprawia ruchomość stawów i zmniejsza ich blokady. Istotna w leczeniu choroby jest również stopniowa redukcja nadmiernej wagi. Każdy nadprogramowy kilogram to dodatkowy ucisk na staw krzyżowo-biodrowy, który przyśpiesza zużycie chrząstki stawowej. Jak zapobiec chorobie zwyrodnieniowej stawów krzyżowo-biodrowych? Zdrowe i zbilansowane odżywianie (osobiście polecam kuchnię śródziemnomorską), jak również odpowiednia porcja ruchu to najważniejsze środki zaradcze w przeciwdziałaniu tej chorobie. Pamiętaj o korzystnych rodzajach sportu, takich jak jazda na rowerze, nordic walking, pływanie, gimnastyka w wodzie. Unikaj natomiast wszystkiego, co naraża stawy na gwałtowne zmiany kierunku lub nagłe hamowanie – tenis, piłka nożna, bieganie. Samodzielne ćwiczenia Jeśli chorujesz na zwyrodnienie stawów, musisz pamiętać o ich stabilizacji. Osiągniesz ją, wykonując ćwiczenia wzmacniające mięśnie wokół dotkniętego chorobą stawu. Ćwiczenie 1 Połóż się płasko plecami na ławce, a stopy na podłodze. Pośladki powinny znajdować się poza krawędzią ławki. Można również położyć się na leżącej na ziemi grubej książce. Należy umieścić ją pod biodrami tak, aby imitowała krawędź ławki. Unieś nogi i poruszaj nimi luźno na przemian w górę i w dół. Nie zapomnij o miarowym oddychaniu podczas wykonywania ćwiczenia. Powtarzaj to ćwiczenie co najmniej raz dziennie przez ok. 30 sekund. Ćwiczenie 2 Usiądź kością guziczną na rogu ławki lub stołu. Odchyl się lekko do tyłu, trzymając się obiema dłońmi krawędzi ławki lub stołu. Naprzemiennie podnoś i opuszczaj nogi. Nie wstrzymuj przy tym oddechu i nie napinaj się. Powtarzaj to ćwiczenie co najmniej raz dziennie przez ok. 30 sekund. Ćwiczenie 3 Połóż się płasko plecami na podłodze. Pod kością krzyżową umieść piłkę tenisową. Przytrzymuj ją dłońmi. Poruszaj naprzemiennie nogami w górę i w dół. Nie wstrzymuj przy tym oddechu i nie napinaj się. Powtarzaj to ćwiczenie co najmniej raz dziennie przez ok. 30 sekund. UWAGA! Pamiętaj, by nie wykonywać jakichkolwiek ćwiczeń, jeśli sprawiają Ci ból! Poniższe ćwiczenia mają na celu rozluźnianie i rozciąganie stawu krzyżowo-biodrowego. Należy je również wykonywać regularnie. Ćwiczenie 1 Postaw lewą stopę na taborecie. Połóż lewą dłoń na miednicy. Prawą dłonią przytrzymaj się oparcia lub stołu. Kołysz swobodnie prawą nogą w lewo i w prawo. Powtórz to ćwiczenie dziesięciokrotnie. Potem zmień nogę. Ćwiczenie należy wykonywać co najmniej raz dziennie. Ćwiczenie 2 Połóż się plecami na łóżku lub na macie. Podnieś nogi tak, aby kąt między udem a łydką wynosił 90 stopni. Poruszaj nogami przez 3 minuty tak jak podczas jazdy na rowerze. Ćwiczenie wykonuj raz dziennie. Wiele przypadków bóle stawów krzyżowo-biodrowego przejść nierozpoznana z powodu testów niejednoznaczny, według Journal of American Academy of Ortopedycznej. Zmodyfikowana praktyka jogi traktuje wszystkie aspekty ciała, dolegliwości lecznicze i kojące ból po drodze. Rozważania Sam Joga może powodować ból stawów krzyżowo-biodrowych, które ze względu na odcinkach szczepu więzadła i stanowi, że poprosi miednicę i kość krzyżową, aby przejść obok. Funkcja Joga poprawia wiele czynników przyczyniających się do bólów krzyża. Delikatne praktyka jogi może poprawić swoją kondycję, chodząc i siedząc postawę naturalnie. Badania Naukowcy z University of Pennsylvania i Richard Stockton College of New Jersey opublikował raport w 2004 r opisującą układu mięśniowo-szkieletowego korzyści hatha jogi. Leczenie Skupić się na uzyskaniu stabilizacji i budowania mięśni wokół stawu. Spróbuj nici, delikatne wygięcia do tyłu i do przodu asymetryczne fałdy tylko pod nadzorem wykwalifikowanego specjalisty. Prawidłowe wyrównanie, zwłaszcza miednicę, ma kluczowe znaczenie. Ostrzeżenie Zawsze zasięgnąć opinii i zgody lekarza specjalistę, jeśli chodzi o kręgosłup. Nawet korzystne pozy mogą okazać się szkodliwe, gdy nieprawidłowo wykonane. Dla niektórych specjalistów ból SI jest tajemniczym zjawiskiem. Dowiedz się kilka teorii na temat jego pochodzenia, a także praktycznych sposobów, aby pomóc uczniom w zapobieganiu lub leczeniu problemów z SI. Jeśli zapytasz pokój pełen początkujących uczniów jogi, gdzie znajdują się ich stawy krzyżowo-biodrowe, większość odpowie pustym spojrzeniem z napisem: „Nie mam pojęcia”. To zdrowa reakcja - jeśli nie wiedzą, gdzie to jest, prawdopodobnie nie boli. Jeśli zapytasz pokój pełen bardziej zaawansowanych uczniów jogi - lub nauczycieli - to samo pytanie, wielu natychmiast zacznie pocierać kościsty guz na dolnej części pleców, kilka cali poniżej linii pasa i dwa lub trzy cale z boku linii środkowej. To reakcja patologiczna; pocierają to miejsce, ponieważ boli. A jeśli zapytasz pokój pełen chirurgów ortopedów, co się dzieje z tymi uczniami i nauczycielami, niektórzy powiedzą, że ból pochodzi od urazu krzyżowo-biodrowego, podczas gdy inni będą puchatać ten pomysł i twierdzą, że ból jest spowodowany uszkodzeniem dysku lub inny problem kręgosłupa. Co tu się dzieje? Prawdopodobną odpowiedzią jest to, że u większości osób (takich jak początkujący joga studenci i chirurdzy ortopedyczni) stawy krzyżowo-biodrowe nie poruszają się dużo, o ile w ogóle. Z tego powodu początkujący uczniowie nigdy ich nie zauważają, a niektórzy lekarze nie wierzą, że cokolwiek poza wrakiem pociągu mogłoby ich zepchnąć na tyle daleko, by sprawić kłopoty. Z drugiej strony u bardziej zaawansowanych uczniów i nauczycieli jogi wydaje się, że stawy te często poruszają się dość często i często zostają zranione. Chociaż nie ma jednoznacznego, naukowego dowodu, że ta odpowiedź jest prawidłowa, istnieje wiele medycznych dowodów ze świata nie-jogi, że stawy krzyżowo-biodrowe mogą rzeczywiście się poruszać i mogą być źródłem bólu pleców. Niezależnie od przyczyny zbyt dobrze znanego bólu „wspólnego stawu” w praktyce asan nauczyciele jogi odkryli bardzo skuteczne sposoby zapobiegania lub łagodzenia go. Zacznijmy od początku i zbadajmy to zjawisko SI krok po kroku, abyś mógł nauczyć się zapobiegać lub leczyć problem w sobie lub swoich uczniach. Gdzie boli? Po pierwsze, upewnijmy się, że wszyscy mówimy o tym samym. Jeśli wystarczająco długo przebywałeś w społeczności jogi, słyszałeś, jak wielu uczniów jogi narzeka na coś, co nazywają „bólem krzyżowo-krzyżowym” lub „bólem SI”. Jeśli zadajesz je ostrożnie, przekonasz się, że ból ten zwykle przebiega według bardzo określonego wzoru (opisanego poniżej), który odróżnia go od innych rodzajów bólu pleców. Jednak znajdziesz również uczniów, którzy myślą, że odczuwają ból SI, gdy ich objawy nie pasują do wzorca, oraz innych uczniów, których objawy pasują do wzorca SI, ale którzy nie nazywają swojego problemu tą nazwą. , założymy, że ból, który pasuje do określonego poniżej wzoru, powstaje w stawach krzyżowo-biodrowych lub otaczających je więzadłach, nawet jeśli uznajemy, że niektórzy renomowani ludzie wierzą, że ból pochodzi z innego miejsca. Bardzo ważne jest, aby nie mylić tego, co nazywamy bólem z SI z innymi rodzajami bólu pleców, ponieważ w większości przypadków wyjaśnienia i sugestie po prostu nie dotyczą uczniów z innymi rodzajami bólu. Głównym objawem bólu układu mięśniowo-szkieletowego jest ból na lub wokół tylnego górnego odcinka biodrowego kręgosłupa (PSIS), tylko z jednej strony ciała. PSIS jest najbardziej wysuniętym do tyłu punktem kości miednicy. U większości uczniów można go dotknąć, wciskając palce w tył miednicy powyżej głównej masy pośladka, około dwóch lub trzech cali od linii środkowej górnej części kości krzyżowej. Jeśli go znajdziesz, poczujesz wyraźny, kościsty wydatek pod palcami. Jeśli twoja uczennica powie ci, że to miejsce lub depresja do jego wnętrza jest obolała lub delikatna, podczas gdy odpowiednie miejsce po drugiej stronie jej ciała nie jest delikatne, to prawdopodobnie ma klasyczny problem z SI związany z jogą. (Zauważ, że chociaż twój uczeń odczuwa ból SI na PSIS lub bardzo blisko PSIS, kość faktycznie leży w niewielkiej odległości od stawu krzyżowo-biodrowego. Później przyjrzymy się anatomii stawu.) Jeśli twój uczeń nie ma bólu zlokalizowanego na żadnym PSIS, prawdopodobnie nie ma problemu z SI. Na przykład niektórzy uczniowie zgłaszają ból zlokalizowany tylko na linii środkowej kości krzyżowej lub odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Inni zgłaszają tylko ból, który jest wyraźnie powyżej, poniżej lub daleko poza PSIS. Żaden z tych wzorów bólu nie jest klasycznym wzorem krzyżowo-krzyżowym. Jeśli twoja uczennica powie ci, że cierpi z powodu obu kości PSIS, jej problem prawdopodobnie jest (1) wcale nie pochodzenia krzyżowo-biodrowego (w którym to przypadku większość sugestii prawdopodobnie nie pomoże) lub (2) skomplikowany problem, który może obejmować jedno lub oba stawy SI wraz z innymi strukturami (w takim przypadku sugestie mogą, ale nie muszą pomóc). Kiedy znajdziesz ucznia z klasycznym, jednostronnym bólem SI, może powiedzieć ci, że ból odczuwany przez PSIS wydaje się promieniować do przodu nad jej obrzeżem miednicy, prawdopodobnie aż do jej pachwiny lub górnej części uda. Może również zgłosić ból, który spływa na zewnątrz bioder i nóg. Ważne jest odróżnienie zewnętrznego bólu bioder i nóg spowodowanego problemami z SI od rwy kulszowej. Rwa kulszowa jest bólem, który podąża za nerwem kulszowym i jest zwykle spowodowany problemem dysku lędźwiowego (patrz Ochrona dysków w zgięciach i skrętach do przodu). W przeciwieństwie do bólu krzyżowo-krzyżowego, ból kulszowy wydaje się, że przechodzi głęboko w mięsistą część pośladka i przemieszcza się w dół uda (po zewnętrznej stronie). Ból SI emanuje z pośladka i przemieszcza się tylko w dół uda, a nie wzdłuż grzbietu. Ponadto, jeśli ból ucznia promieniuje aż do jej stopy, czułaby rwę kulszową między jej pierwszym i drugim palcem u stóp, podczas gdy odczuwałaby ból SI tylko na zewnętrznej krawędzi stopy lub pięty. Większość uczniów z problemami z SI powie ci, że długie okresy siedzenia i większość rodzajów zgięć do przodu pogarsza ich ból, ale dotyczy to również uczniów z rwa kulszowa i innymi problemami z plecami. Podobnie jak w przypadku innych problemów z kręgosłupem, wygięcia mogą złagodzić objawy MS lub pogorszyć je. Ale w przeciwieństwie do uczniów z innymi problemami z kręgosłupem, u osób z bólem układu SI często szczególnie nasilają się postawy o szerokich nogach (uprowadzone), takie jak Baddha Konasana (Bound Angle Pose), Upavistha Konasana (Wide-Angle Seated Forward Bend), Prasarita Padottanasana (Wide -Legged Forward Bend), Utthita Trikonasana (Extended Triangle Pose), Virabhadrasana II (Warrior II Pose) i Utthita Parsvakonasana (Extended Side Angle Pose). Mają też problemy z zwrotami akcji, takimi jak Marichyasana III (Pose dedykowana Sage Marichi III), oraz zgięciami bocznymi, takimi jak Parivrtta Janu Sirsasana (Revolved Head-to-Knee Pose). Dla wielu najgorszą pozą jest połączenie skręcania, uprowadzania i zginania do przodu, a mianowicie Janu Sirsasana (pozycja głowy do kolana). Spójrzmy na anatomię stawu krzyżowo-biodrowego, aby zobaczyć, jak może on ulec kontuzji i co możemy zrobić, aby zapobiec lub złagodzić problemy w tym miejscu. Anatomia stawu krzyżowo-biodrowego 101 Staw to połączenie dwóch kości. Staw krzyżowo-biodrowy to miejsce, w którym kość krzyżowa i kość biodrowa łączą się. Sacrum znajduje się u podstawy kręgosłupa. Składa się z pięciu kręgów, które połączyły się podczas rozwoju, tworząc pojedynczą kość mniej więcej wielkości dłoni. Kiedy patrzysz na sacrum z przodu, wygląda jak trójkąt z punktem skierowanym w dół. Kiedy patrzysz na to z boku, widzisz, że jest zakrzywiony, wklęsły z przodu, wypukły z tyłu i że przechyla się, więc jego górny koniec jest daleko przed dolnym końcem. Z dolnego końca kości krzyżowej wystaje kość ogonowa (kość ogonowa). Każda połowa miednicy składa się z trzech kości: kości biodrowej, kulszowej i kości łonowej, które połączyły się podczas rozwoju. Najwyższą kość (ta, która tworzy brzeg miednicy) jest biodro. Kość krzyżowa jest wciśnięta między lewą i prawą kość biodrową. W górnej części kości krzyżowej po każdej stronie znajduje się szorstka, raczej płaska powierzchnia, która przylega do odpowiedniej szorstkiej, płaskiej powierzchni na biodrach. Powierzchnie te nazywane są powierzchniami usznymi. Miejsca, w których spotykają się powierzchnie uszne kości krzyżowej i biodrowej, to stawy krzyżowo-biodrowe. Sacrum nosi ciężar kręgosłupa. Stawy SI rozkładają ten ciężar tak, że połowa idzie do każdego biodra, a stamtąd do każdej nogi. Gdy grawitacja klinuje trójkątne sacrum mocno między nachylonymi powierzchniami usznymi kości biodrowych, ma tendencję do rozsuwania kości biodrowych, ale silne więzadła uniemożliwiają ich ruch. To działanie klinowe i odporność więzadeł łączą się, tworząc stabilne połączenie. Niektóre więzadła stabilizujące stawy SI krzyżują się bezpośrednio nad linią styku kości krzyżowej i biodrowej. Te z przodu nazywane są brzuszne więzadła krzyżowo-biodrowe, a te z tyłu to więzadła krzyżowo-biodrowe grzbietowe. Inne silne więzadła (więzadła międzykostne) wypełniają przestrzeń tuż nad stawami SI, mocno przytrzymując kości biodrowe na bokach górnej części kości krzyżowej. Normalna, pochylona pozycja kości krzyżowej umieszcza jej górny koniec przed stawami SI, a dolny koniec za nimi. Ta konfiguracja oznacza, że ​​ciężar kręgosłupa ma tendencję do obracania kości krzyżowej wokół osi utworzonej przez stawy SI, popychając górny koniec w dół i podnosząc dolny koniec w górę. Więzadła krzyżowo-krzyżowe i krzyżowo-krzyżowe są idealnie zlokalizowane, aby przeciwdziałać temu obrotowi poprzez zakotwiczenie dolnego końca kości krzyżowej do dolnej części miednicy (kości kulszowe). Powierzchnie uszne kości krzyżowej i biodrowej są wyłożone chrząstką. Przestrzeń stawu jest całkowicie otoczona tkanką łączną i jest wypełniona płynem smarującym zwanym płynem maziowym. Podobnie jak inne stawy maziowe, stawy SI mogą się poruszać; jednak ich zakres ruchu jest bardzo ograniczony. Na przykład wyszkoleni kręgarze, fizjoterapeuci i inni specjaliści uczą się odczuwać, że PSIS przechyla się nieco w stosunku do kości krzyżowej, gdy stojąca osoba unosi jedno kolano w kierunku klatki piersiowej, jakby maszerowała. Uważa się, że to kołysanie pomaga w chodzeniu. Jednak zgodnie z jednym tekstem anatomii Staw krzyżowo-biodrowy raczej regularnie wykazuje zmiany patologiczne u dorosłych, au wielu mężczyzn w wieku powyżej 30 lat, au większości mężczyzn po 50 roku życia staw staje się zesztywniały (zespolony z zanikaniem jamy stawowej); zdarza się to rzadziej u Innymi słowy, wraz z wiekiem kości krzyżowe i dwie kości biodrowe często łączą się w jedną kość. To może wyjaśniać, dlaczego niektórzy chirurdzy ortopedyczni nie wierzą w uszkodzenie stawów w układzie SI. Być może operowali dorosłych, widząc na własne oczy, że kość krzyżowa jest całkowicie zespolona z dwoma kościami biodrowymi i doszli do wniosku, że nawet najmniejsze zwichnięcie tego stawu jest niemożliwe. Może to być prawdą u osób, których stawy się stopiły, ale to pomija resztę nas, więcej kobiet niż mężczyzn, którzy dzięki dziedziczności lub stylowi życia (w tym jodze) zachowali ruchliwość w naszych stawach SI. Czuję się nie na miejscu Wielu pracowników służby zdrowia, którzy pracowali z joginami, uważa, że ​​przyczyną ich bólu krzyżowo-biodrowego jest nadmierny ruch stawu, co prowadzi do niewspółosiowości, nadwyrężenia więzadeł i ewentualnie do ostatecznego pogorszenia chrząstki i kości na powierzchniach usznych. Istnieje wiele teorii na temat szczegółów patologii. Aby zrozumieć jedną hipotezę o tym, co oznacza przesunięcie SI, wyobraź sobie kawałek porcelany, który rozpadł się na dwie części. Złamana krawędź każdego elementu ma szorstką powierzchnię, ale ponieważ dokładnie pasują do siebie, możesz dokładnie połączyć oba elementy z powrotem. Guzki na jednej powierzchni pasują do wgłębień na drugiej i odwrotnie. Po sklejeniu tych dwóch kawałków wszystko, co widzisz, to maleńka linia włosów w miejscu zerwania. Ale jeśli źle ustawisz oba elementy w dowolnym kierunku, wybrzuszenia na jednym z nich zderzą się z wybrzuszeniami na drugim, a pęknięcie między nimi pozostanie szerokie. Podobnie, uszne powierzchnie kości krzyżowej i kości biodrowej mają guzy i wgłębienia, które pięknie do siebie pasują, gdy są odpowiednio wyrównane, ale zderzają się ze sobą, jeśli przesunąsz kości z dowolnego miejsca w dowolnym kierunku. W tej hipotezie nacisk guza na guz jest źródłem bólu w układzie SI. Jeśli utrzymuje się przez długi czas, może ostatecznie spowodować uszkodzenie chrząstki, a następnie pogorszenie kości, powodując większy ból. Ponieważ silne więzadła trzymają razem staw SI, jedynym sposobem na przeniesienie go z miejsca jogi jest nadmierne rozciągnięcie więzadeł. Kolejną hipotezą jest to, że źródłem bólu SI jest skręcenie lub rozdarcie więzadeł, a nie uszkodzenie samych powierzchni stawowych. Oczywiście obie hipotezy nie wykluczają się wzajemnie; wręcz przeciwnie, wydaje się prawdopodobne, że ekstremalny odcinek może jednocześnie uszkodzić więzadła i przesunąć staw poza wyrównanie. Dlaczego ja? Dlaczego staw SI miałby przesadnie przesuwać się u bardziej doświadczonych praktyków jogi i nauczycieli, ale nie u większości początkujących i innych osób? Oczywiście bardziej zaawansowani jogini wykonują bardziej ekstremalne odcinki i powtarzają je przez dłuższy czas. Ale samokontrola może również być czynnikiem: wiele osób decyduje się na jogę, ponieważ jest już elastyczna. Tak więc, z wcześniej istniejących przyczyn biologicznych (takich jak różnice genetyczne lub hormonalne), wielu oddanych praktyków mogło przyjechać na jogę z luźniejszymi więzadłami i mięśniami niż inne osoby, narażając je na zwiększone ryzyko niestabilności MS. Podobnie wysoki odsetek kobiet w jodze może przyczynić się do wysokiego odsetka problemów z SI. Kobiety są bardziej podatne na kłopoty krzyżowe niż mężczyźni z kilku powodów. Po pierwsze, szerokość i struktura miednicy żeńskiej powoduje, że staw SI jest mniej stabilny u kobiet. Następnie kobiety (średnio) mają bardziej elastyczne więzadła niż mężczyźni. Wreszcie, kobiety, które przeżyły poród, czasami mają uszkodzenie układu SI, ponieważ hormon ciąży (relaksyna) dramatycznie rozluźnia więzadła na całym ciele, a proces porodu powoduje ogromne obciążenie stawów SI. Ale oczywiście nie możemy winić tego wszystkiego za dziedziczność, hormony i ciężką pracę. Pozycje jogi przyczyniają się do problemów krzyżowo-krzyżowych. Co powoduje problemy i co możemy z tym zrobić? Wyprzedzać siebie Nikt nie wie na pewno, ale wydaje się, że w jodze najczęstszy problem SI występuje, gdy górna część kości krzyżowej przechyla się zbyt daleko do przodu po jednej stronie ciała w stosunku do bioder. Może się to zdarzyć na przykład w asymetrycznych zakrętach do przodu, takich jak Janu Sirsasana. Wygięta noga twojego ucznia trzyma jedną stronę miednicy do tyłu, a ona używa ramion, aby przyciągnąć kręgosłup w kierunku drugiej nogi. Kręgosłup ciągnie górną część kości krzyżowej do przodu z obu stron, ale górna część miednicy (biodrowa) pozostaje dalej z tyłu po wygiętej stronie nogi, więc górna część krzyżowej oddziela się od biodrowej i przesuwa się przed nią bok. Coś podobnego może się zdarzyć, gdy uczniowie ćwiczą nierównomiernie dwuczęściowe zgięcia do przodu, takie jak Paschimottanasana (Seated Forward Bend). Na przykład, jeśli prawe mięśnie ścięgna twojej uczennicy są mocniejsze niż jej lewe, kiedy pochyli się do przodu w Paschimottanasana, jej prawa siedząca kość przestanie unosić się przed nią po lewej. Spowoduje to, że jej prawe biodro przestanie przechylać się do przodu przed nią w lewo. Gdy jej kręgosłup pochyli się bardziej do przodu, pociągnie za nią górną część kości krzyżowej. To pociągnie prawą stronę jej kości krzyżowej przed biodrami, które są przechylone do maksymalnego punktu, odsuwając staw SI po tej stronie i nadmiernie rozciągając otaczające więzadła. Tymczasem jej lewe biodro będzie poruszało się do przodu wraz z lewą stroną kości krzyżowej, więc nie będzie nadmiernie obciążać lewego stawu SI. Nawet jeśli ćwiczy Paschimottanasana idealnie symetrycznie, ruch zginania do przodu twojego ucznia będzie nadal rozciągał więzadła SI (w tym więzadła krzyżowo-krzyżowe i krzyżowo-krzyżowe, które normalnie opierają się przechyleniu przedniej części kości krzyżowej przez zatrzymanie dolnego końca przed podniesieniem). To rozluźni oba jej stawy SI, czyniąc je bardziej podatnymi na przemieszczenie w innych pozach. Jeśli ma luźne mięśnie łonowo-guziczne (mięśnie biegnące między kością łonową i kością ogonową), może to pogorszyć problem, ułatwiając podniesienie końca kości ogonowej kości krzyżowej. Kiedy twoja uczennica przechyli jedną stronę (lub obie strony) jej kości krzyżowej zbyt daleko do przodu, może się tam utknąć. Kość krzyżowa jest węższa z tyłu niż z przodu, więc gdy porusza się do przodu, kości biodrowe zbliżają się do siebie. Aby przesunąć sacrum z powrotem na swoje miejsce, uczeń musi rozdzielić kości biodrowe od oporu więzadeł brzusznych, grzbietowych i międzykostnych. Jest to szczególnie trudne, ponieważ wymaga również przesunięcia nierównych powierzchni stawowych kości krzyżowej i biodrowej nad sobą. Może to być powód, dla którego postawy zginające czasami bolą, gdy staw SI jest nie na miejscu (naciska guz na guz), ale także dlaczego backendy czasami łagodzą ból SI (dobrze jest, jeśli uda się odzyskać sacrum z powrotem tam, gdzie należy). Zatem wygięcia mogą być dobre lub złe dla połączeń SI, podczas gdy wygięcia do przodu zwykle oznaczają problemy. Postawy, które szeroko rozchodzą uda (w celu uprowadzenia), takie jak Baddha Konasana, Upavistha Konasana i Virabhadrasana II są również wielkimi problemami. Wszystkie te pociągają za mięśnie przywodziciela (wewnętrzne uda), odciągając kości łonowe od siebie. To działanie najwyraźniej rozrywa krytyczną część stawów SI (być może otwiera przód stawów bardziej niż tył lub otwiera dolną część stawów bardziej niż górną część). Gdy stawy się odblokowują, sacrum łatwiej przesuwa się do przodu z miejsca. Luźne mięśnie dna miednicy mogą pogorszyć ten problem, ponieważ pozwalają lewej i prawej połówce miednicy dolnej odsuwać się od siebie łatwiej niż napięte mięśnie. Jeśli powyższe rozumowanie jest prawidłowe, to połączenie uprowadzenia z zginaniem do przodu powinno być szczególnie trudne na stawach SI. Dowody zdają się to potwierdzać: ludzie z problemami z układem SI często stwierdzają, że wysuwa ich wspólne „SI”, jeśli pochylają się w pozach o rozpostartych nogach, takich jak Baddha Konasana, Upavistha Konasana lub Prasarita Padottanasana. Skręty i zginanie boczne mogą również powodować problemy dla osób z niestabilnymi stawami SI. Skręty (jak Marichyasana III) mogą pociągnąć sacrum do przodu z drugiej. Zgięcia boczne (takie jak Utthita Trikonasana, Utthita Parsvakonasana i Parivrtta Janu Sirsasana) mogą tworzyć szczelinę w stawie z jednej strony i zacinać go z drugiej. Chociaż samo zginanie boczne raczej nie odłoży stawu na miejsce, jego szczelina może dodatkowo poluzować i tak już rozciągnięte więzadło międzykostne, a powodowane przez niego zakleszczenie może dodatkowo podrażnić źle wyrównane powierzchnie uszne, dociskając je mocniej do siebie. Aby uzupełnić obraz, nierównowaga mięśni zginaczy bioder może również przyczyniać się do problemów z SI. Dwa mięśnie psoas łączą przednią część odcinka lędźwiowego z górnymi wewnętrznymi kośćmi ud. Jeśli jeden z nich jest ciaśniejszy od drugiego, może pociągnąć jedną stronę kręgosłupa zbyt daleko do przodu, pociągając tę ​​stronę kości krzyżowej razem z nią. Dwa mięśnie biodrowe łączą przód kości biodrowych z górnymi wewnętrznymi kościami udowymi. Ciasne biodro z jednej strony może powodować inny rodzaj problemu z SI, pociągając biodro zbyt daleko do przodu w stosunku do kości krzyżowej. Na szczęście można uniknąć problemów z SI. Zapoznaj się ze wskazówkami praktycznymi dla SI Joint, aby uzyskać szczegółowe porady dotyczące asan, które pomogą utrzymać bezpieczeństwo Twojego nauczania. ¹Hollinshead, WH. Podręcznik anatomii. Druga edycja. New York: Harper and Row, 1967, s. 1 378 Nauczyciele, zapoznaj się z nowo ulepszonym programem TeachersPlus, aby zabezpieczyć się ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej, zbuduj swój biznes z tuzinem cennych korzyści, w tym bezpłatnym profilem nauczycieli w naszym krajowym katalogu, a także znajdź odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące nauczania. O NASZYM EKSPERCIE Dr Roger Cole jest certyfikowanym nauczycielem jogi Iyengara i naukowcem przeszkolonym w Stanford. Specjalizuje się w anatomii człowieka oraz fizjologii relaksacji, snu i rytmów biologicznych. Znajdź go na

joga na staw krzyżowo biodrowy